15 Aralık 2011 Perşembe

SENSİZ BİTECEK . . .






SENSİZ BİTECEK...



Şimdi gecenin biri. Alkollü ve yorgunum oldukça ve seni düşünüyorum yine. Aynı koltuğumda hafif sallanarak kitabımı okuyor, ara sıra öznesine yüklediğim yeni anlamlarla duvardaki yağlı boya tablonu seyrediyorum. Yandaki yatak odasının camı açılıyor rüzgârla ve hızla...Kızıldan sarıya dönen, dökülmekte olan sonbahar yapraklarının hışırtısını dinliyorum görmediğim gecenin koyusun da bir süre. Kalkıp camı kapatıyor, fondan gelen, dinlemekten bıkmadığım bizim şarkımızı başa alıyorum...

Kitabın sayfalarına dalmadan, senin boş koltuğuna bakıyorum. Hayalimde sen; konyak ve kahven bitmek üzere, birazdan zencefilli sıcak bir şeyler yapmak için mutfağa gideceksin, sonra battaniyenin altına girip kaldığın yerden devam edeceksin. Sabaha doğru elindeki kitap sonlanırken, ay ışığı da yitip gidecek.

Sessizce verandamıza çıkacağız. Ay ışığının kızarttığı kozalakların gölgesinden yürüyüp, mavi kahvemize gideceğiz. Ve bir gece daha bitecek.

Sensiz bitecek...



Mhmt
- Aralık, 2011






8 yorum:

alizafersapci dedi ki...

Çağrışımlar yüklü bir paylaşım ve güzel bir müzik için teşekkürler.

MEHMET dedi ki...

Sağ ol, teşekkürler dostum.

yüreğimdeki yağmurlar dedi ki...

Güzel bir müzik eşliğinde etkileyici bir yazı.

MEHMET dedi ki...

Mim aklımda Dilek hanım. Sağ olun.

hasret senfonileri dedi ki...

Sadece çok iyi anladığımı yazabilirim.. Ve senin de neleri yazamadığımı çok iyi anlayacağını biliyorum sevgili Mehmet..

MEHMET dedi ki...

Sizi çok iyi anlıyorum sevgili hocam...bazen sözler yetersiz kalabilir, işte o zaman biz telepatik anlaşabiliriz, her zaman...

özii dedi ki...

yazıyla özdeşleşmiş , duygu yüklü. Çok güzel...

MEHMET dedi ki...

sağ ol özii, eyvallah...